دانشگاه پیام نور ساوه
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
بعد از مدتها برای دانشگاهی که نوشتن برایش فایده ای نداره چون نیستی و نمیدونی که چه خبره! کسایی که وبلاگ نویسی می کردند الان رو آوردن به تلگرام و اینستاگرام و .... که البته همه گیر هست و الان وبلگ ها بیشتر شبیه کوچه های خلوت شدند که حال و هوای غریبی داره... اومد به این کوچه خلوت قدیمی که هم یاد و خاطرات رو برای کسانی که هنوزم وبلاگ دارند زنده کنم و هم برای خودم و دانشجویان چیزی نوشته باشم که بدونند که یار دانشجویان کی بود و چی شد.
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
یک سال دیگه هم از راه رسید و یک سال دیگه به سن و سال ما اضافه شد. برای همه مخصوصا دانشجویان آرزوی فارغ التحصیلی و مهم شدن دارم و برای دانشجویان سابق آرزوی مهم بودن و موفقیت. سال جدید سال عجیبی هست ، میگن سالی که نکوست از بهارش پیداست، معلومه دیگه وضعیت به چه صورتی هست... پیش بینی من از وضعیت امسال، سال سختی به لحاظ اقتصادی و بحران هایش هست... امیدوارم که وضعیت مالی همه امسال خیلی خوب باشه و سخت تلاش کنید ...
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
خیلی قبلتر وقتی ماه رمضان می آمد دست به کار می شدیم که دسته جمعی قرآنی ختم کنیم اما حالا دیگه نه حالی داریم برای این مدل کارهای دسته جمعی نه حوصله ای برای به روز کردن این وبلاگ... به نظرم زمان هم مثل خاک می مونه و سرد هست... دیدید وقتی یکی از دنیا می ره چند وقتی که می گذره همه چی عادی میشه؛ حالا حکایت این وبلاگ هست و کارهاش و فعالیت هاش ... اصلا از دور خارج شده وبلاگ و وبلاگ نویسی به هرحال امیدوارم در این ماه خدا حالتون خوب باشه و دلتون خوش...
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
پس از چند ماه می نویسم صرفاً برای اینکه اینجا زنده بماند و خاطراتی از دانشگاهی که نه خوب بود و نه بد... هنوز صبوری و قناعت دارم اما دلمان گرفته اي دوست كجايي... قدر نوشيدن يك چاي بيايي بس است... پی نوشت: 1- بارها خواهستم بیایم و بنویسم اما وقت نشد اما خوشحالم امروز وقت شد. 2- چند وقت پیش رفتم دانشگاه، هیچ چیز تغییر نکرده فقط کارمندها پیرتر شده اند و با ضرب و زور آرایش (برای زنان) و تراشیدن ریش و رنگ مو( برای مردان) سعی می کنند که خودشان هنوز جوان نشان دهند
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
دیر گاهی است که اُفتاده ام از خویش به دور شاید این عید به دیدارِ خودم هم بروم... پی نوشت: هیچی دیگه #عیدم، #عیدت و #عیدتون مبارک
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
غم که از حد بگذرد دل حس پیری می کند ... سن هر کس را غمش اندازه گیری می کند ....
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
جیک جیک جیک جیک جیک هیچ یکشان در نیامد تو که دور میشدی شمس لنگرودی پ. ن : به نظر شما چرا باید اینجا را زنده نگه دارم و گاه و بیگاه سر بزنم و پستی بزارم؟
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
یلدا امسال با دروهمی میتواند بلندترین تلخی جهانت را رقم بزند. مراقب باشید حال که کرونا ول کن نیست، مراعات کنیم تا کمتر خودمان و عزیزانمان دچار سختی بشوند. امیدوارم حال همگی خوب باشد. کرونا نگرفته باشند یا خوب شده باشند. خودم دوبار کرونا گرفتم. سخت بود. جان کندم ولی ... الان هستم. مراقب خودتان باشید. مراقب خانواده هایتان، بچه هایتان، گلی هایتان و ... شاید فرصت نباشد یا کرونا نگذارد که دیگر پستی اینجا بنویسم اما این باشد برای یادگاری در تاریخ
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
این روزها که کرونای دلتا یا همون هندی مردم جهان را بیچاره کرده عده ای میگویند که واکسن هم نزنید. من واکسن و عملیات ساختش را نه تایید میکنم نه رد اما این را میگویم که زدن واکسن کرونا بهتر از نزدنش هست. چرا؟ چون حداقل درصد مرگ و میر بعد از گرفتن کرونا کاهش پیدا میکند. امیدوارم جهان را بعد از کرونا باز هم ببینیم ...
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی
و گریستم .. به یاد تمام رویاهایی که تا میخواستیم نوازششان کنیم، پژمردند... این شعر را برای اینکه اینجا زنده باشد گذاشتم. دنیا و زندگی امروز پیچیده تر شده و بهتر است که انسان به امید زنده باشد. دو مورد روزهای خوب و دوستان خوب هرگز از یاد آدم نمی رود. اما یک مورد است که هرگز از دل آدم نمیرود و آن روزهای های خوب با دوستان خوب است. اینجا یادآور دوستان خوبم و روزهای خوبم است. روزهای جوانی و دوستی های پاک.
برچسب:
نویسنده: زهرا رحیمی